Lodowaty dreszcz przebiega mi po ciele, gdy słucham bachowskiej czterogłosowej imitacji. To otwierający płytę "Ets Hayyim" ("The Tree of Life"), kompozycja Bestera. Podobne emocje przeżywam, słuchając "Gil Gul" ("The Migration of Souls") z przepięknie wyśpiewaną wokalizą Grażyny Auguścik czy rzewnej melodii skrzypiec w "Tsive Ha-Shamayyim" ("The Colors of the Heavens"). Najnowszego albumu The Cracow Klezmer Band słucham od dobrych paru dni. W muzyce "Bereshit" za każdym razem odnajduję coś nowego; docierają do mnie nowe dźwięki, ukryte głębiej frazy, melodie, zupełnie nowa muzyka ...
To właśnie jest fenomen krakowskich klezmerów. Stworzenie muzyki, której poznawanie zdaje się nie mieć końca. Nigdy.
Raz smutna, aż do bólu i łez, innym razem nastrojowo tajemnicza. Raz zagadkowa, innym razem oczywista, wręcz prosta. Na bazie stosunkowo prostej harmonii Jarosław Bester (kompozytor i autor wszystkich kompozycji) i jego muzyczni towarzysze budują niezwykle emocjonalną opowieść. "Bereshit" to stuletnie życie, niewątpliwie życie smutne, które poznajemy przez blisko 60 minut. Przeżywamy je nadzwyczaj intensywnie. Opowiedziane jest przez osiem niezwykłych utworów. Czy w muzyce może być coś piękniejszego?
Ale to jeszcze nie koniec. W muzyce CKB piękno bogatej aranżacji sąsiaduje z perfekcją wykonania i dopieszczonym technicznie dźwiękiem. Dochodzą tu jeszcze znakomite solowe popisy improwizacyjne muzyków - lidera Jarosława Bestera (akordeon), Jarosława Tyrały (skrzypce), Olega Dyyaka (akordeon, klarnet, perkusja), Wojciecha Fronta (kontrabas).
Ogromne wrażenie robi także cudowny śpiew Grażyny Auguścik - gościa specjalnego nagrania.
I jeszcze jedno. To, co zachwyca najbardziej, to nieprzewidywalność muzyki Bestera. Wychodzi ona poza szablon, poza schemat. Tak jak w finale "Gil Gul". Energicznie i zaskakująco. Aż do samego końca.

Tomasz Jakub Handzlik
Gazeta Wyborcza